Moordtijd in de Village by Kinky Friedman

Author:Kinky Friedman [Friedman, Kinky]
Language: nld
Format: epub
Published: 2011-11-29T20:23:42+00:00

Terwijl ik aan mijn deurslot stond te frunniken hoorde ik binnen de telefoons rinkelen. Toen ik ze eenmaal bereikt had voelde ik me alsof ik zojuist veertig hurkoefeningen op de parkeerplaats achter de rug had.

‘Met de Schaduw,’ zei een bekende stem. Het was McGovern. Drie uur zeventien n.m.

‘Zeg ‘t maar, Schaduw, ik ontvang u,’ hijgde ik. Ik keek om me heen of ik een sigaar zag die me weer op adem kon helpen. ‘Mick, wil jij even thee zetten en koekjes pakken of zo?’ riep ik.

‘Komt eraan.’

‘Ik wil je vanavond laat spreken. In die tent waar Charlie Parker en Edith Piaf altijd zaten. Iets verderop in de straat waar ik tegen dat damesbeen heb staan pissen. Oké?’

‘Ik ben er, maatje. Gaat ‘t goed met je?’ vroeg ik.

‘Hebben kippen lippen?’ Hij hing op.

Ik wist welke tent hij bedoelde. Het was een sjofel, multiraciaal jazzcafé iets voorbij de Monkey’s Paw. Daarbij vergeleken was de Paw een sjieke gelegenheid.

Ik dronk een kopje thee met Brennan. Hij haalde de foto’s van Bock’s dossier over Frank Worthington te voorschijn en we bekeken ze samen. Het waren glasheldere afdrukken, maar het verband tussen een tweeëneenhalf jaar oud psychiatrisch rapport en een twee weken oude moord was mij minder duidelijk.

‘Ik moet weg, makker,’ zei Brennan. ‘Ontwikkelen en afdrukken zijn gratis, overigens.’

‘Nou, de prijs valt in ieder geval mee,’ zei ik. ‘Bedankt, Mick.’ Toen hij weg was deed ik de deur op slot. Je kon tegenwoordig niet voorzichtig genoeg zijn. Daarna begon ik druk te telefoneren. Ik belde als eerste mijn vriend Boris, de Russische karate-expert.

‘Boris,’ zei ik, ‘kun jij ons vanavond helpen met een klusje? Het kan link worden. Misschien moeten we ons kreefteslabbetje ombinden.’

‘Snap ik niet,’ zei Boris met een laag, vet en levensgevaarlijk accent.

‘Dat komt wel. Ik ga vanavond op bezoek bij een meneer die Barry Kendall heet. Na mijn laatste twee ontmoetingen met hem moest ik meteen naar het ziekenhuis. Vanavond wil ik uitzoeken wat hij weet, en hem zo mogelijk en waar nodig betaald zetten.’

‘Aha,’ zei Boris. ‘Ik wurg ‘m.’

‘Ja, maar wees een beetje voorzichtig. Het hele Poolse leger werkt voor hem en ik wil niet dat er wéér iemand in het lijkenhuis eindigt.’

‘Snap ik niet,’ zei Boris.

‘Dat komt wel,’ zei ik, maar ik betwijfelde het. Ik snapte het zelf niet eens. Ik bestelde hem om tien uur bij mij thuis en hing op.

Ik trok aan mijn sigaar en zag mijn digitale computerwekker naar 3 uur 47 n.m. springen. In feite stond de hele situatie op springen, maar het zou allemaal nog veel explosiever worden.

In een stoffig aanrechtkastje vond ik een glas in de vorm van een oude stierehoorn, waarin ik een gezonde portie van een nieuwe fles Jameson uitschonk.

Soms iets nieuws, soms iets ouds, soms iets geleend en soms iets blauws. Het geleende element moest mijn sofa zijn, die nog steeds vol lag met Ratso’s rotzooi, ook al had hij er momenteel zijn eigen torpedovormige lijf nog niet geparkeerd. En een ietsje blauw, dat was mijn schouder, ‘zo blauw als de lucht, mijne heren,’ om met Amory Blaine in This Side of Paradise te spreken.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.